< Za ljubovta... Da zboruvam na site covecki jazici, pa duri i na angelski, stom ljubov nemam, ke bidam bakar, sto zvoni, ili kimbal, sto zveci. Da imam prorocki dar i da gi znam site tajni, da gi imam site znaewa za site raboti, a i taka silna vera, sto i planina da premestam, - ako ljubov nemam ni{to ne sum. I da go razdadam celiot svoj imot, da pozvolam teloto da mi izgori, - stom ljubov nemam nisto ne mi koristi. Ljubovta e dolgotrpeliva, polna so dobrina, ljubovta ne zaviduva, ne se prevoznesuva, ne se gordee, ne pravi sto e nepristojno, ne bara svoe, ne se srdi, ne misli zlo, na nepravda ne se raduva, a na vistina se raduva, se izvinuva, vo se veruva, na se se nadeva, se pretrpuva. Ljubovta nikodas ne prestanuva, a drugo, ako se prorostva, ke prestanat, ako se jazici - ke zamolcat; ako se znaenja ke isceznat. Oti po nesto znaeme i po nesto prorokuvame; a koga ke dojde sovrsenoto ke iscezne delumnoto. Koga bev dete, zboruvav kako dete, kako dete mislev, kako dete razmisluvav; a koga stanav maz, go ostaviv detinskoto. Sega gledam nejasno kako vo ogledalo, a togas; lice vo lice; sega znam nesto , a togas ke znam kako sto sum poznat. A sega ostanuvaat ovie tri raboti: verata, nadezta i ljubovta; nejgolema megu niv e LJUBOVTA........